Zuipen, kreng!

"Heb je nog maar zo weinig gedronken?", vroeg Rob Harmeling me met een schuine blik op mijn bidons.

Ik was even bij hem op bezoek om wat spulletjes op te halen en moest toegeven dat ik inderdaad nog maar een paar slokjes had genomen sinds ik een uur en een kwartier geleden uit Zwolle was vertrokken

Oud-wielrenners, ze letten ook op alles. Zelfs op de inhoud van je bidons. "Ben jij zo'n slechte drinker?", vervolgde Rob hoofdschuddend. "Was ik ook. Man, ik piste altijd fluorescerend na een koers!"

Nu heb ik dat nog nooit gedaan, fluorescerend pissen, maar Rob heeft wel gelijk. Ik ben geen goede drinker op de fiets. Ik weet hoe slecht dat is en neem me iedere keer weer voor voldoende te blijven drinken, ook als ik geen dorst heb.

Met drie van Robs potjes in m'n rugzakjes (is er eigenlijk een officiële naam voor die drie zakjes op je rug?) vertrok ik weer, richting Deventer. Netjes nam ik om de zoveel tijd een slokje. Uit mijn bidons dan hè, niet uit die potjes.

Tijdens trainingen is drinken tegenwoordig niet meer zo'n probleem. Dan gaat er altijd wel aardig wat vocht in. Maar tijdens wedstrijden vergeet ik het. Vaak drink ik niet eens één bidon leeg. Slecht.

Misschien moet ik maar wat vaker terugdenken aan mijn studententijd als ik aan het koersen ben. Toen wist ik namelijk nog wel wat zuipen was.