Dag meneer

De man met de thermoskannen, die zondagmiddag doodgemoedereerd door Meerssen fietste, terwijl er een peloton vrouwen breed over de weg kwam aanstormen. Het beeld blijft maar op m'n netvlies hangen.

De man fietste op zo'n mooie stalen stadsfiets. Stevig zwart frame, een grote bagagedrager. Hij trapte de pedalen rustig rond. Geen haast. Alleen zijn rechterhand hield het stuur vast. Met links droeg hij thermoskannen. Een stuk of vijf. Glimmende thermoskannen.

Wat deed die man daar? De weg was afgesloten zodat wij, wielrenster, ongestoord konden passeren. Had hij niet door dat hij daar best gevaarlijk reed, binnen het territorium van de voortrazende dunne bandjes?

Waar ging hij naartoe met al die thermoskannen? Ging hij naar zijn klaverjasclub, waarvan hij penningmeester en tevens koffiezetter was? Was het koffiezetapparaat in de voetbalkantine stuk?

De man keek niet eens verbaasd achterom toen er naar hem werd gegild. "Pas op!!" "Aan de kant!" Hij stuurde z'n fiets gewoon wat meer richting stoeprand. De rensters moesten maar om hem en zijn thermoskannen heen.

Ik stuurde een beetje naar binnen. Woesj. Ik was hem gepasseerd. Dag meneer.