maandag 15 maart 2010

Fris tot de laatste slok

Alles wat ik me voorstelde bij koersen in België klopt. Ik zag het zaterdag met eigen ogen.

De mannen die in de plaatselijke kroeg met een sjekkie in de hand aan het bier zitten, hebben echt
van die gelooide koppen. Net iets karakteristieker dan Hollandse leeftijdsgenoten. Ze zitten aan tafels van donker hout, met morsige hoogpolige tafelkleedjes.

Of ze hangen aan de bar. Wenken de kordate serveerster met de jampotglazen in haar bril als ze er nog eentje willen. Ze zijn zwijgzaam, kijken rond. Bij voorkeur naar de blote vrouwen aan de muur achter de bar. Ze schuiven hun biertje heen en weer over het smoezelige barhanddoekje met 'Fris tot de laatste slok' erop.

Er hangt vitrage voor de ramen. En ook voor de glazen deur die toegang geeft tot een binnenplaatsje, waar de wc's zijn. Een hok met een klapdeur voor mannen. En een echt toilet met oranjebruin gebloemde tegeltjes aan de muur voor vrouwen.

Vandaag hebben de mannen in de kroeg wat te kijken: een lange rij rensters. Ze hangen langs de bar, zitten op de houten tafels en staan zelfs tot ver op straat te wachten. Het duurt eeuwen voor ze de hoek om mogen, de woonkamer in die even is omgetoverd tot inschrijfbalie.

Alle meubels en de grote plasma-tv zijn tegen de muur geschoven. Porceleinen beeldjes van poezen en engeltjes zijn veilig bovenop de kasten gezet. Rensters leunen tegen de vrije stukjes muur, bijna tegen de foto's van 'Wesley's eerste communie' en andere familieportretten aan. Op de gaskachel staan gepoetste fluitketels te glimmen.

In het midden: een tafel met vijf mannen. Om beurten nemen ze geld aan en geven ze mompelend rugnummers af. Ongeduldig kijken ze of er al een einde aan de rij rensters komt. Nee. Nog lang niet.

De start een kwartier uitstellen dan maar? "Allee, dat geeft zeker en vast gedoe met de politie!", verheft een van de mannen opeens zijn stem. De reactie, paniekerig: "Dat zal wel, maar het kan niet anders! Kijk eens naar die rij!"

Het wordt nog warmer in de kleine ruimte. De politie aan de lijn: het is oké, er mag later gestart worden. De rust keert weer. Eén van de mannen steekt een nieuw sjekkie aan. De barvrouw met de jampotglazen brengt bier.

Zo gaat dat, in België. Wat ben ik benieuwd hoe onze zuiderburen het koersen bij de Hollanders zien.

4 reacties:

Anonymous mecamart zei...

koersen in België, ik kon er erg van genieten.
alleen dat gesleep met een Can (5 liter) water en wasbakje was altijd iets minder.
om nog maar te zwijgen van de schuur waar je mocht om kleden.

15 maart 2010 10:18  
Anonymous Tom Dams zei...

Als geboren en getogen Belg kan ik me dit verhaal wel levendig voorstellen. Ik heb daar ook bij de nieuwelingen en junioren gekoerst.
Ik woon nu al 3 jaar in "Olland" en ben weer begonnen met koersen. De wielercultuur ( ook algemene cultuur) is heeeeel anders. Maar daar is dit vakje te klein voor om al de verschillen op te gaan sommen.

15 maart 2010 13:05  
Anonymous Grijzemuis zei...

Café Visserswelzijn....een mooier decor voor een Vlaamse koers krijg je niet.

16 maart 2010 03:11  
Blogger Mandarijn zei...

@Grijzemuis: Ja het was inderdaad Cafe Visserswelzijn! Had helemaal niet op de naam gelet. Briljante toevoeging, dank!
http://www.oostduinkerkedorp.be/documents/drankgelegenheid.html

16 maart 2010 03:15  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina