Dansen onder de douche
Een half uurtje na de finish van Omloop het Nieuwsblad stond ik te dansen onder de douche. Niet omdat ik energie over had. Of omdat ik zo blij was met mijn 44ste plek.
Maar omdat mijn benen in de fik stonden.
We koersten in korte broek zaterdag. Blote benen bij acht graden, harde wind en natte wegen. Normaal gesproken krijg ik het al koud als ik er alleen maar naar kijk.
Maar ik had nergens last van. Zelfs niet als ik door een plas reed en het opspattende water over mijn benen spoot en de rondslingerende modder mijn kuiten geselde.
Het geheim zit in een enorme pot oranje smurrie. Onze soigneur kwakte er voor de start dikke klodders van op mijn benen en wreef het spul er stevig in. Als topping ging er nog een laagje vaseline op de knieën en de voorkant van de benen: waterafstotend en ook goed tegen de kou.
Bij de start waren mijn beentjes dus al lekker warm. Tijdens het koersen heb ik geen moment meer aan kou, water, wind en modder gedacht. Na de finish stond onze soigneur meteen klaar met een jasje.
De benen bleven bloot. Maar koud? Nee, dat werden ze niet. Ze werden zelfs steeds warmer. Eenmaal in de camper, op een luie stoel, werden ze zelfs gloeiend heet. Mijn benen stonden in de fik! Met een speciale lotion washandde de soigneurd de resten oranje smurrie, modder en andere troep van mijn benen.
Het hielp niet. Ze bleven fikken. En uit ervaring wist ik: oh jongens. Straks de douche. Dat warme water en die hete spierbalsem. Ik weet niet wat voor chemische reactie er precies plaatsvindt, maar het is geen goede combi. Helemaal geen goede combi. Dat wordt dansen. Kuitenbrand!
(Even tussen haakjes: ik schrijf nu wel over allerlei ontberingen en zo, maar ik vond het dus echt geweldig zaterdag, de Omloop. Maar dat begreep u al wel, toch?)
Maar omdat mijn benen in de fik stonden.
We koersten in korte broek zaterdag. Blote benen bij acht graden, harde wind en natte wegen. Normaal gesproken krijg ik het al koud als ik er alleen maar naar kijk.
Maar ik had nergens last van. Zelfs niet als ik door een plas reed en het opspattende water over mijn benen spoot en de rondslingerende modder mijn kuiten geselde.Het geheim zit in een enorme pot oranje smurrie. Onze soigneur kwakte er voor de start dikke klodders van op mijn benen en wreef het spul er stevig in. Als topping ging er nog een laagje vaseline op de knieën en de voorkant van de benen: waterafstotend en ook goed tegen de kou.
Bij de start waren mijn beentjes dus al lekker warm. Tijdens het koersen heb ik geen moment meer aan kou, water, wind en modder gedacht. Na de finish stond onze soigneur meteen klaar met een jasje.
De benen bleven bloot. Maar koud? Nee, dat werden ze niet. Ze werden zelfs steeds warmer. Eenmaal in de camper, op een luie stoel, werden ze zelfs gloeiend heet. Mijn benen stonden in de fik! Met een speciale lotion washandde de soigneurd de resten oranje smurrie, modder en andere troep van mijn benen.
Het hielp niet. Ze bleven fikken. En uit ervaring wist ik: oh jongens. Straks de douche. Dat warme water en die hete spierbalsem. Ik weet niet wat voor chemische reactie er precies plaatsvindt, maar het is geen goede combi. Helemaal geen goede combi. Dat wordt dansen. Kuitenbrand!
(Even tussen haakjes: ik schrijf nu wel over allerlei ontberingen en zo, maar ik vond het dus echt geweldig zaterdag, de Omloop. Maar dat begreep u al wel, toch?)
geplaatst door Mandarijn op
03:21
11 reacties:
Ha ja, bekend probleem. Ook een keer een prachtige column gelezen van Peter Winnen over de hardste koers ooit verreden: Luik Bastenaken Luik 1980.
Peter heeft het overigens geen moment warm gehad, ondanks de 4 lagen thermoprut. Toen hij na 100-zoveel kilometer met hypothermie in een bad heet water werd gelegd (zonder dat men erbij had nagedacht om die meuk er weer af te spoelen) warmde hij wel weer op ja. Met - als ik mij de column goed herinner, al kan het zijn dat ik het nu wat romantiseer - derde graads brandwonden tot gevolg.
(Hineault won die Luik - Bastenaken - Luik van 1980 in de sneeuw. 20 anderen reden die wedstrijd uit. Lees er hier meer over.)
Geen filmpje van dat dansje gemaakt? ;-)
Heej Marijn, Wat is de volgende wedstrijd waaraan je gaat deelnemen?
@Tjeerd: de Omloop van Oostduinkerke, op zaterdag 13 maart!
He Marijn,
lees met veel plezier je leuk geschreven blogs en twitters. Veel succes met je missie.
Heel veel succes verder.
Groeten Coen
Het zwart-wit filmpje van Holland Sport was inderdaad erg mooi.
De bepaald niet als prater bekend staande Freddy Maertens,die terug verlangde naar zijn jeugdjaren. Die kon Maetens kon echt koersen een geweldenaar was het. Alles gaat voorbij....
Je hoeft je niet te excuseren. Als je hier alleen maar schreef hoe geweldig de wedstrijd was, zou het gauw leeglopen... Chapeau!!!
Marijn, ik liep vanmorgen hard en moest ineens me neus snuiten.. geen zakdoek natuurlijk. Dus heb ik het maar op de wielrennersmanier gedaan! Ik vroeg me af of ze dat ook bij de vrouwen zoveel snuiven als bij de mannen?! Misschien kan je er een blog aan wijden!!
@Elsemiek: Ik heb al eens zeer uitgebreid en gedetailleerd over snot en snuiten verhaald... Lees maar: http://www.marijndevries.nl/2009/10/fluim.html
Ben zelf lang verzorger geweest oa bij een ijshockeyteam. Hadden we een speler die vaak zeurde. Robby wil je me vanavond goed warm zetten. Dat oranje spul in de bilnaad laten glijden. Warm was hij die avond. Nooit meer last van gehad.
@Coen: tanx! Altijd leuk om zulke reacties te lezen ;-)
Een reactie plaatsen
<< Startpagina