Voorjaar!

Het gaat beginnen. Overmorgen. Dan worden de eerste trainingskoersjes gereden - mits het niet sneeuwt of ijzelt. 'Voorjaarscompetitie' noemen ze dat dan, ook al is het nog lang geen lente.

Vorig jaar stond ik als volstrekt groentje aan de start. Oefenen voor de eerste echte wedstrijden. Dit jaar ben ik roze, professioneel, maar ik voel me nog steeds groen.

Ik vind het spannend, weer koersen. Sinds mijn schouderblessure heb ik geen echte wedstrijd meer gereden. Kan ik het nog? Voel ik me meteen veilig tussen de wielen? Heb ik genoeg getraind deze winter?

Het lekkere van trainingskoersjes is dat je je meet met mannen (u leest het goed, niet-wielerkenners: wij vrouwen rijden in deze tijd van het jaar tussen de mannen. In wedstrijdjes lekker dicht bij huis).

Het voordeel van tussen mannen rijden: ze zijn (meestal) hoffelijk voor het handjevol vrouwen dat meerijdt. Ze zullen je in ieder geval niet snel een beuk geven, of snijden. En ze gaan hard. Dus je weet: als je met hen mee kunt komen, dan zit het met de vorm wel goed.

We gaan het zien. Ik ben er klaar voor.