Toetje

Ik ook met m'n grote mond. 'Morgen wordt het twintig graden.'

Jaja. Dat is het lot tarten natuurlijk. Toen we opstonden motregende het. Dan is de helling waar we vandaag als toetje van het trainingskamp tien keer tegenop zouden moeten, spekglad. Zo vlak voor het wielerseizoen willen we natuurlijk geen brokken. Dat werd dus binnen trainen.

Stel je voor. Vier zwetende meiden op de tacx in de woonkamer van een Spaans appartementje. Stampende muziek via de laptop. Ons uitzicht: lelijke appartementencomplexen en een héél klein stukje zee. Plasjes zweet op de marmeren vloer onder elke fiets. Alle ramen en deuren open, maar nog niet genoeg zuurstof. En een stuk minder diep kunnen gaan dan op een helling, omdat ik qua afzien bepaald geen vrienden met de tacx ben. Tsk.

Gelukkig klaarde het vanmiddag op en konden we nog even naar buiten om afscheid te nemen van Calpe en omgeving. Al was het wederom fris. Treurig constateerden we dat de voorspellingen vanaf morgen écht goed zijn. Maar dan zitten wij in het vliegtuig terug naar Nederland. Terug naar het gewone leven.

Voor nu nog even: beentjes omhoog. Héérlijk...