Valentijnsdag

Hola guapa!
Oh lala chicas!
Hello girls!

Ze zijn hier best wel gewend aan fietsers. Radioshack, Quickstep, Columbia; alles rijdt hier rond (best stoer om op dezelfde plek te trainen en continu profs tegen het strakke lijf te rijden - waarover later ongetwijfeld meer). Van dure fietsen en afgetrainde lichamen kijkt niemand hier meer op.

Maar roze, en dan in twaalfvoud, dat doet wat hoor. Zelfs de meest doorgewinterde werklui rechten hun pijnlijke rug en turen ons na. Kinderen joelen. Auto's blijven geduldig tien minuten achter ons rijden. Ook de mannelijke collegarenners die we passeren zitten steevast achterstevoren op de fiets. Wij lachen en zwaaien vriendelijk terug, natuurlijk.

En daar houdt 't niet op. Vandaag kregen we zelfs post. Valentijnspost! Dit geheimzinnige briefje was onder onze deur door geschoven:



Joelend ging het briefje van hand tot hand.

Appartement 18D?
Wie zitten daar?!
Zijn dat die jongens van...?
Nee joh, dat zijn je-weet-wel!
Niet! Die zitten ergens anders...

Maar goed dat we morgen een rustdag hebben. Kunnen we eens even fijn gaan checken wie er precies in dat appartement 18D zitten.