Roze mutsen

"Passagiers Blaak, Bosman, De Vries graag zo spoedig mogelijk aan boord via gate..." Oeps! Al kletsend en plassend en handen wassend waren er natuurlijk al weer heel wat minuutjes verstreken. En we waren al laat. Rennen!

(Hahaaaa, omgeroepen worden op Schiphol! Dat was me nog nooit overkomen... Normaal gesproken zit ik al een half uur van tevoren ongeduldig te wachten tot ik aan boord mag. Maar ja. Met vrouwen op stap. Dan krijg je dat. Kennelijk. Voor je het weet beginnen ze je luggage ook nog te unloaden. Stelletje roze mutsen...)

Als allerlaatsten snelden we door de slurf. Een paar minuten later hingen we al in de lucht richting Alicante. Dag besneeuwd Nederland, hallo zonnig Spanje. Letterlijk. Want vanochtend toen ik de slaapkamerdeur open deed dacht ik: Hè?! Wie heeft hier het licht aan gelaten? Maar het was geen lamp. Het was dus de zon, die enthousiast naar binnen scheen. De zon! Ik was helemaal vergeten hoe die eruit zag.

Maar dat ie nou veel warmte gaf vandaag: nee. Niet echt. (Ik ga niet klagen hoor, want ik kreeg net een sms van vriendin N. Hier is het kut, schreef ze.) Hier is het niet kut natuurlijk. Maar wel koud... Acht graden vandaag en een zeer fris windje. Maar wel strak blauw. Droge wegen. Geen sneeuw en ijs te bekennen.

En d'r was iets dat me warm hield in de koude afdalingen. Kijk maar naar de foto. Ik mocht 'm voor het eerst uitproberen vandaag, mijn nieuwe pearl white pink flowered beauty. En het mooiste is: morgen mag ik weer!