Gekke bekken trekken

Zzzgggg zzzggg hoor ik door het hoofdtelefoontje in mijn laptop. “Wat doe je?”, vraag ik vriend J. Ik kijk naar grijnzende hoofd op mijn beeldscherm. “Ik aai je!”, lacht hij. Ik gier het uit. J. aait zijn scherm, bedoelt ie, waarop hij mij ziet.

Vroeger kon je op trainingskamp in het buitenland hooguit een paar minuutjes bellen met het thuisfront. Peperdure minuutjes. Tegenwoordig is er Skype. Dat kent u wel, toch? Bellen via internet, gratis, met als special feature: beeld erbij – mits je een webcam hebt.

Ik vind Skype briljant. Het is hartstikke leuk je liefje te zien als je in Spanje bent. Even kijken hoe hij er ook weer uit zag.

Vriend J. vindt Skype ook een hele ontdekking. Hij doet al gek als ie zichzelf in de spiegel ziet. Dan schrikt hij zich zogenaamd een hoedje. Haha, flauwe grap, zult u denken. Maar als iemand dat telkens weer doet, werkt het wel degelijk op de lachspieren kan ik u melden.

Kun je nagaan wat er gebeurt als J. zichzelf een half uur lang op een beeldscherm ziet. Z’n wenkbrauwen schieten van boven naar beneden. Hij trekt z’n lippen strak en ontspant ze weer. Danst met z’n hoofd door het beeld. Fluit een liedje. Briest als een paard. En als ik er even niet om lachen moet, weet hij dat ik niet zit op te letten. Dan gaat ie nog gekker doen, tot ik wél kijk.

Hij stopt kabels in z’n oor. Of in z’n neus. Hij maakt een hartje met zijn duimen en zijn wijsvingers. Aaah lief… En hij aait me dus. Zzzggg zzzzggg. “Dag liefje, slaap lekker.” Dat zal wel gaan, na een half uurtje slappe lach.