Veertje
Hoe komt 't toch dat hardlopen in de schemering zoveel sneller, makkelijker en lichter lijkt te gaan?Iedere keer verbaas ik me er weer over. Vooral omdat ik 's ochtends rechtstreeks uit bed niet zo'n zin heb om te rennen. En 's avonds als ik duf van m'n werk kom en bibberend van 't station naar huis fiets al helemaal niet. Doe me dan liever een bord eten, DWDD en Desperate Housewives.
Ik moet mezelf er echt toe zetten m'n hardloopschoenen aan te trekken. Omdat ik me niet kan voorstellen wat bijna iedere keer gebeurt: als ik eenmaal bezig ben, loop ik als een speer. Veel beter dan bij helder daglicht, terwijl een rondje hardlopen me dan een stuk meer trekt.
Verandert de schemering je gevoel van afstand? Ik fladderde als een veertje richting het Engelse Werk. Of heeft het te maken met al die mensen die zich huiswaarts reppen, terwijl ik in tegenovergestelde richting loop, de stad uit?
Ik zweefde over de IJsselbrug. Komt het door een ander scherpte-diepteperspectief als het schemert? Ik vloog richting Hattem, langs de ijsbaan, en verder. En verder.
Loop ik in de schemering nou ook echt harder, of lijkt dat maar zo? Alleen in de schemering word ik nog 'runners high'. Overdag nooit meer. Hoe kan dat?
Bij de afslag naar de Leemcule draaide ik om. Ik liet me terug naar Zwolle dwarrelen. Met rode wangen, glinsterende ogen en een fris hoofd. De kantoordag mijlenver verdwenen.
Waarom lopen in de schemering zo heerlijk is, juist na een lange werkdag waar je moe van thuis komt, weet ik niet. Wat ik wel weet (even een stichtelijk woord hoor, mag wel een keer toch?): hoe verleidelijk het ook is om bij thuiskomst lekker neer te ploffen, het is zó de moeite waard om even streng te zijn voor jezelf. Het goede nieuws is: de bank en de buis zijn na een rondje rennen een dubbele beloning.
En jezelf een veertje in de schemering voelen is overigens ook niet verkeerd.
geplaatst door Mandarijn op
12:34
4 reacties:
Das (bijna) een halve marathon. Tenmiste, als we het hebben over dezelfde 'afslag Leemcule' (Honcooplaan)?
Das behoorlijk ruig!
Ja, maar dat vindt Marijn heel normaal. Ik moet nog trainen voor de echte halve marathon, dus ik ga dit stukje uitknippen en boven mijn bed hangen. Zou het ook in het pikkedonker werken? In de schemering heb ik nooit tijd om te lopen....
Ik denk dat het inderdaad te maken heeft met het feit dat in het donker alles anders voelt. Net als dat je 's nachts meer last hebt van kies- of keelpijn. Je lijf is gevoeliger en geprikkeld, juist na een werkdag. En is waarschijnlijk des te blijer dat je 'm nog even uitlaat. Zou dit kunnen?
Hallo Marijn,
Je kent me niet, maar ik jou wel een beetje inmiddels ;-) Ik lees regelmatig je blogs. Leuk!! Volhouden dus ;-)
Wat dit topic betreft: ligt het aan de schemering of aan het tijdstip op de dag? Je zou dus in de zomer geen runners high moeten ervaren als je uit je werk gaat hardlopen. Ervan uitgaande dat je voor 22 uur loopt!
Ik ervaar hetzelfde als jij, alleen wijt ik het aan het soepeler zijn van je spieren en meer energie in je lijf (hele dag gegeten).
Verklaart niet waarom je in de ochtend beter loopt....maar ik loop nooit zo ontzettend vroeg dat het nog donker is ;-)
Groetjes,
JJ
@JJ: Dat is een experiment waard, eigenlijk! Jammer dat ik nooit in de zomer loop... Trouwens, zo gruwelijk vroeg hoef je in de winter niet op toch om in de schemering te lopen... En dank voor de complimenten!
Een reactie plaatsen
<< Startpagina