Sauna

Ik heb het heet. De zweetpareltjes op mijn armen en benen worden langzaam grote druppels, die één voor één naar beneden glijden. Dit trek ik niet lang meer.

Met stijgende verbazing zie ik de man naast me - met zijn benen wijd zodat ik goed zicht heb op zijn edele delen, maar dat terzijde - zacht rochelend in slaap vallen. Hoe houdt hij dat vol? Ik ben nog geen vijf minuten binnen en ik krijg nu al geen lucht meer. Ik wil eruit. Nu. NU!

Hijgend sla ik de deur achter me dicht. Koelte... Het dompelbad, daar durf ik pas in als ik voor de derde keer de sauna in ben geweest - waar we vandaag niet aan toe zullen komen, maar ook dat terzijde. Nu vind ik twee keer onder de koude sproeidouche door rennen meer dan voldoende om af te koelen.

Eigenlijk ben ik ook maar een sporter van niks. Afzien op de fiets, à la. Maar afzien in de sauna... Nee, dat is echt niet voor mij weggelegd. Terwijl ik wéét dat het zo gezond is. Lekker die afvalstoffen eruit zweten.

Neem eens een voorbeeld aan die man zeg, die ligt gewoon (ongegeneerd wijdbeens) te pitten in de stikhitte. Mietje.

Gelukkig is saunabezoek ook te trainen, schijnt. D'r zit dus niks anders op. Vaker naar de sauna!

Fietsen voor Haïti-update - Vóór mijn saunabezoek heb ik uiteraard getraind. De combinatie van een verkoudheid en kille motregen noopten mij tot een bezoek aan de sportschool. Daar volgde ik twee spinninglessen van een uur en tussendoor heb ik me een uurtje op de crosstrainer en het roeiapparaat vermaakt. Geen concrete kilometers voor Haïti dus. Dat spijt mij, lieve sponsors. Ik hoop dat jullie er genoegen mee nemen dat ik de drie uren in de sportschool omreken naar een duurrit van drie uur. Niet al te optimistisch gerekend zou ik in die tijd zo'n 83 kilometer gereden hebben. Akkoord?