Leontiens fanclub

"Zijn jullie van de fanclub van Leontien?" De mevrouw achter de kassa van de bioscoop in Maastricht kijkt met grote ogen naar dat groepje meiden in met 'Leontien.nl' bedrukte outfits voor haar. "Haha, ja, dat ook!", roepen wij.

Dat ik opval in m'n eentje is geen nieuws meer. "Hee, die roze, die is leuk!", roepen scholieren me na als ik met een groepje mannen in Zwolle en omgeving fiets. Doe dat keer zes en voilà: onze belevenissen dit trainingsweekend in de Limburgse heuvels.

Bij het stoplicht in Maastricht rijden automobilisten bijkans vluchtheuvels aan flarden, omdat ze achterstevoren in de auto zitten. Wandelaars houden hun pas in, stoppen en draaien zich om om ons na te kijken.

We lijken wel aapjes: in de ontbijtzaal en zelfs in de bar van ons hotel draaien alle hoofden onze kant op en wordt er even een potje ongegeneerd gestaard. Dat terwijl we onze fietspakjes dan niet eens aan hebben.

Toegegeven: ook in onze vrije tijd gaan we op z'n Leontiens gekleed. Maar meer roze dan een shirtje, een jasje of een bodywarmer is er dan echt niet aan ons te ontwaren.

Daar waar ik nog steeds met grote ogen terugkijk en het een hele belevenis vind, zijn mijn ploeggenoten het wel gewend. Ze gaan er nochtans mee om alsof 't de normaalste zaak van de wereld is om zo bekeken te worden.

Nu waren we dit weekend maar met z'n zessen. In Nederland. Over drie weken vertrekken we naar Calpe, Spanje. Met z'n twaalven. Het zal mij benieuwen hoe de Spanjaarden dan reageren op zo'n dozijn chicas rosadas.