Interessante ontdekkingen in Zwitserland

De ideale vervangende training is langlaufen. De skating-variant, wel te verstaan. Een combinatie tussen skiën en schaatsen zeg maar.

Wat is dat zwaar! De eerste dag viel ik al na anderhalf uur dood neer. Ik kon geen pap meer zeggen. Daar moet wel bij aangetekend dat het op dat moment sneeuwde, zoveel zelfs dat ik mijn langlaufski's bijna niet meer boven de sneeuw uit kon tillen.

Mijn armspieren zijn een stuk minder ontwikkeld dan mijn beenspieren. Na twee dagen langlaufen vielen m'n armen er zowat af.

Bij omhoog langlaufen val je zomaar op je snufferd. Als je ski's onvoldoende V zijn.

Zelfs op slechts 1200 meter merk je aan je pols het hoogteverschil. Mijn hartslag schoot moeiteloos omhoog. Of kwam dat nou door dat intensieve langlaufen?

De Tagessuppe smaakt veel lekkerder na een ochtend langlaufen dan na een ochtend skiën.

Besneeuwde bossen zijn prachtig. Zeker als je er op langlaufski's doorheen zoeft. Je ziet veel meer dan op gewone ski's. En je komt veel minder mensen tegen. Tel daarbij op de cadans van het langlaufen en ziedaar: de unieke meditatie.

Dorpjes langs de langlaufloipe zijn veel pittoresker dan die langs de skipiste.

Hardlopen gaat ook prima over de langlaufloipe. Het is een stuk leuker dan de loopband van de plaatselijke fitness. Goede intervaltraining ook, want veel korte steile klimmetjes. En als je 's ochtends om half acht al gaat, loop je de langlaufers niet in de weg. Sterker nog, je komt helemaal niemand tegen. Bovendien zie je het langzaam licht worden.

Ik ben niet goed in spoorzoeken. Was dat nou de hoefafdruk van een hert, daar op de loipe? Een konijn? Een vos? Of gewoon een ordinaire hond?

En de meest interessante ontdekking: ook op de Veluwe kan gelanglaufd worden! Fietsmaatje Jos deed het al voor de kerst.

Nu nog uitzoeken waar ik in Zwolle een langlaufuitrusting kan huren.