Vingerafdrukken

"Mmmm, een massage", verzuchtte collega B. toen ik vandaag vertelde dat ik naar mijn masseur was geweest. Zo reageert iedereen: Lekker zeg. Je zult wel ontspannen zijn nu.

Nou. Nee. Een sportmassage van mijn masseur is over het algemeen niet zo ontspannen. Hij masseert nogal... eh... hard.

Dat schijnt gebruikelijk te zijn bij sportmassages. Beter voor de afvoer van afvalstoffen. En zo. Gelukkig lig ik met mijn gezicht in dat gat van de massagetafel, dus kan ik in geval van gillen een hap uit de rand bijten.

Toen ik vanochtend mijn benen inspecteerde, stonden de afdrukken van de vingers van de masseur erin. Gebeurt vaker.

Toegegeven: de plekken zijn bij nader inzien nauwelijks te zien. Maar goed, mijn punt is dus dat sportmassages niet altijd (of eigenlijk: meestal niet) fijn zijn. Maar ze baten wel! Onder de blauwe plekken had ik heerlijk soepele kuitjes vandaag.