Korstjes onder de borstjes

Schrijnende liezen, blauwe plekken: in deze week van de lichamelijke ongemakken kan er nog wel eentje bij. Namelijk: de wondjes net onder m'n borsten van de hartslagmeter.

(Voor de niet-wielrenners onder ons: ik train dus met een hartslagmeter. Die bestaat uit een band voor om je borst, deels van elastiek en deels van geleidend materiaal.

De band moet voor het gebruik vochtig gemaakt worden, zodat ie je hartslag doorgeeft aan een stukje plastic dat met twee drukknoopjes op de band vastzit. In het stuk plastic zit een sensor (of zo) die je hartslag registreert. Die lees je vervolgens af op een bijbehorend horloge of fietstellertje.)

Het gekke is: alleen op de plek waar de plastic sensor zit, precies midden onder m'n borsten, krijg ik wondjes. Meestal ziet het eruit zoals de foto. Soms staat de afdruk nog duidelijker in m'n huid.

Inmiddels heb ik een oorzakelijk verband vastgesteld tussen de intensiteit van mijn training en de heftigheid van de wondjes: hoe meer ik m'n bovenlichaam beweeg, hoe duidelijker het rechthoekje in m'n huid nadien.

Het doet niet echt pijn of zo en na een paar dagen en wat zalfjes zijn de korstjes ook weer verdwenen. Maar het ziet er natuurlijk volstrekt niet charmant uit. Aangezien u en masse oplossingen hebt aangedragen voor mijn schrijnende liezen-probleem, waarvoor dank, heeft u inzake dit probleem wellicht ook wel tips.

(Ja, ik maak de band regelmatig schoon. Nee, niet met irriterende zeep. Vaak alleen met water, soms met babyshampoo. Ik haal de sensor er altijd netjes af en laat de band keurig drogen. Niet op de verwarming, gewoon aan de waslijn.)

Of heb ik gewoon een extreem gevoelig huidje?