Drama in Duitsland

Geachte mevrouw Merkel,

Dat het vandaag heel hard regende en waaide in Duitsland, daar kunt u niets aan doen. Dat ik een lekke band kreeg op uw grondgebied, daar hebt u ook geen schuld aan. Dat ik drijfnat en koud werd bij het vervangen van die band, daar kunt u hooguit een beetje medelijden mee hebben.

Dat ik telkens weer verdwaalde in die Duitse hap uit Nederland tussen Tubbergen en Schoonebeek, dát reken ik u wel aan! Ik weet dat ik in Duitsland geen fietspaden hoef te verwachten. Kan ik best mee leven. Eigenlijk fiets ik sowieso liever op de autoweg. Die is meestal minder hobbelig en minder vies dan een fietspad.

Maar kunt u er alstublieft eens voor gaan zorgen dat er fatsoenlijke bewegwijzering in uw land komt te staan? En dus niet alleen van die grote gele borden, die bij ons blauw zijn, langs de hoofdwegen? Maar ook kleine bordjes, of desnoods paddenstoelen, zodat een argeloze fietser weet welke richting zij aan moet houden? Bij voorkeur ook grensoverschrijdend.

(Dat vind ik echt opmerkelijk: langs de Nederlandse grens lijkt het op de wegwijzers net of er geen Duitse dorpen bestaan; op Duitse wegwijzers idem dito, maar dan andersom. Dat is toch bizar! Hoezo Europese eenwording?)

Ik ben u zeer erkentelijk! Hoogachtend, Marijn fietst.