The day after

Eigenlijk wilde ik dus niet eens gaan.

Ik had de organisatie gemaild dat mijn agenda nogal vol is, met 30 uur werken en 20 uur trainen per week. En dat ik daarom een beetje voorzichtig met mezelf moet zijn als het op avondlijke uitstapjes in steden op bijna twee uur reisafstand aankomt.

Dat klinkt u wellicht suf in de oren, maar ik kan eenvoudigweg niet alle dingen doen die ik leuk vind; wielrennen is nu immers mijn core business en op m'n werk moet ik ook nog een beetje fit zijn.

De organisatie mailde terug dat ze 'het echt heel belangrijk vonden dat ik kwam'. Tja... dan moet je wel. En beste mensen, het was de moeite waard! Vol trots citeer uit het juryrapport:

Het aantal blogs over gezondheid en sport is oneindig. (...) Toch werden wij dit jaar het meest gegrepen door de sportblogs.

Ik voelde m'n hartslag omhoog gaan. Zag mezelf zitten.

Veel van die bloggers schrijven trots over hun sportprestaties en delen zo met andere bloggers die trots zijn op hun prestaties. Hardlopers, voetbalfans, fietsers en vele andere sporters schrijven met ongekende passie over hun dagelijkse inspanningen. Ze reageren op elkaar. Schrijven over elkaar. Adoreren elkaars prestaties en delen het leed bij falen. De blog maakt een collectieve beleving van individuele sporten mogelijk. Gelovigen onder elkaar.

Oei. Dat wordt 'm dus niet. Jammer, maar ik had het ook niet verwacht. Wie vindt de belevenissen van een of andere wannabe wielrenster die nog niks gewonnen heeft nou interessant?

Meestal is er geen verhaal. Zijn het stukjes die op zichzelf staan. Een verhaal maakt een blog interessanter voor de niet-gelovigen. Voor de anonieme surfer die geraakt wordt door een stukje en verder gaat lezen. Benieuwd is hoe het verder gaat en wat er vooraf ging.

M'n wangen begonnen te gloeien. Misschien toch...?

Als geen ander heeft de winnaar van de categorie Gezondheid & Sport een verhaal gecreëerd waar ze zelf het middelpunt van is: starten met wielrennen op je 30e en proberen alsnog de top te bereiken.

Woehoe, dat ben ik! Jazeker, dat ben ik! Intussen stompte broer M. naast me m'n schouder tot moes.

Haar weblog begint op het moment dat ze de keuze maakt tussen mountainbiken of wielrennen. Nu, een jaar later fietst ze mee in de wielerploeg van Leontien van Moorsel.

Zit m'n rokje - waar oeps het prijskaartje nog in hing toen ik in de trein stapte - recht? Zit m'n haar goed?

De Dutch Bloggie in de categorie Gezondheid & Sport gaat naar...

Tromgeroffel - niet struikelen, niet struikelen...

Marijn Fietst!

Super! En nu terug naar mijn core business, want hoe leuk en eervol ik deze prijs ook vind, 't is me natuurlijk allemaal te doen om de prijzen op de fiets!