Dingdingding

Heeft u dat ook wel eens, als u staand op de pedalen van uw racefiets een spoorwegovergang over rijdt (blijven zitten stuitert zo), dat u zich half dood schrikt als exact op dat moment de rode lichten beginnen te knipperen en het 'dingdingding' uw oren vult?

Dat u dan, héél even maar, visioenen krijgt van acuut neerklappende spoorbomen, recht op uw hoofd? Van plotseling algeheel spierfalen? Of van wielen die ineens in de gleuf van de rails zakken, om er nooit meer uit los te komen? Kortom: van over u heen denderende treinen?

Dat heb ik dus wel. Ik nader een spoorwegovergang daarom altijd met een mix van angst en verlangen. Want als de lichten plotseling gaan knipperen en het dingdingdingen begint, is het op de vrijgekomen adrenaline altijd wel weer lekker verder fietsen.