Uitkleden

Ik weet niet meer hoe ik me moet uitkleden.

Door mijn schouderblessure kon ik mijn linkerarm ruim twee maanden lang niet omhoog doen. Een shirtje aan-, maar vooral uittrekken was een hele operatie. Dat deed ik als volgt - probeer het even te visualiseren voor een beter beeld: bij een wijde hals of een hemdje trok ik eerst m'n rechterelleboog met daar achteraan de hele arm door het mouwgat naar beneden, vervolgens trok ik het shirt van rechts naar links over m'n hoofd, en zo kon het rustig van m'n gekwetste schouder afglijden.

Of, als het shirtje te strak was om m'n elleboog door het mouwgat te wurmen, grabbelde ik met m'n gezonde arm op m'n rug tot ik de onderrand van het shirt te pakken had en trok ik het ding van achter naar voren over m'n hoofd. Deze manier van uitkleden vond ik niet fijn, want het was vaak pijnlijk. Helaas kwam ik er iedere keer pas bij het uitkleden achter dat het toch zo moest, want iets aantrekken lukte meestal wel.

Inmiddels kan ik mijn linkerarm weer bijna volledig omhoog strekken. Aankleden gaat dus heel goed. En bij uitkleden zou je dat ook verwachten. Maar dat blijft een probleem. In twee maanden tijd ben ik namelijk vergeten hoe ik voorheen mijn shirtjes uittrok. En dus sta ik iedere avond enorm te hannesen.

Ik weet dat mannen de rugwaartse grabbelbeweging prefereren bij het uittrekken van bovenkleding. Van achter naar voren sjorren ze trui of t-shirt over hun hoofd. Vrouwen kruisen over het algemeen hun armen voor de borst langs naar beneden, pakken de boord van hun shirt en trekken het omhoog en dan van voor naar achter over hun hoofd.

Juist daar zit nu de crux. Deed ik dat ook zo? Ik weet het echt niet meer. Kruiste ik dan mijn linkerarm over mijn rechterarm, of mijn rechter over mijn linker? Geen van beide voelt natuurlijk. Trok ik het hele shirtje tegelijk omhoog, of eerst de achter- of de voorkant? Geen flauw idee. Ik krijg m'n kleren wel uit hoor, maakt u zich geen zorgen. Maar ik wil dat zo graag doen als ik altijd deed. En daar kom ik maar niet achter.