zaterdag 12 september 2009

Topvrouwen

Sinds ik zelf wielren, vraag ik me steeds vaker af: waarom is er zo weinig aandacht voor vrouwenwielrennen? Waarom wordt het Nederlands Kampioenschap voor vrouwen in anderhalve minuut samengevat door Studio Sport en het NK voor mannen live uitgezonden?

Begrijp me niet verkeerd: wat mij betreft hoeft er echt geen middag lang vrouwenwielrennen op tv. Maar íets meer balans zou alleszins redelijk zijn - zéker gezien de prestaties van de Nederlandse wielrensters.

Ik spreek toevallig nogal eens sportjournalisten, en hun eerste reactie is vaak: het is niet interessant, want wees nou eerlijk: vrouwen weten niks van ploegentactiek en kunnen toch ook niet echt hard fietsen; het is niet spannend genoeg want Marianne Vos wint altijd; of: er is geen traditie zoals in andere sporten.

Wat een onzin! Dan heb je je dus nog nooit echt verdiept in het vrouwenwielrennen van de afgelopen jaren en wéét je niet eens wat voor kwaliteit Nederland in huis heeft. We horen bij de wereldtop. Iedereen kent Marianne Vos natuurlijk, maar er rijden ook Nederlandse meiden bij bepaald niet misselijke internationale ploegen als Cervélo, Columbia en Selle Italia.

Hun prestaties zijn navenant. Kirsten Wild is een van de beste sprintsters ter wereld. En Ellen van Dijk heeft een waanzinnige tijdrit in de benen. Om er geheel willekeurig maar eens twee te noemen. Maar je mag al van geluk spreken als je een overwinning van een van deze dames in een kortje in de krant leest.

Geen ploegentactiek? Vroeger misschien. Maar de internationale vrouwenploegen weten inmiddels ook dat er geen wedstrijden gewonnen worden zonder ploegentactiek. Ze offeren zich net zo graag als hun mannelijke collega's op voor de winst van een ploeggenoot.

Vrouwen fietsen niet zo hard als mannen. Natuurlijk niet. Vrouwen schaatsen ook minder hard, sprinten minder snel en meppen met minder kracht tegen een tennisbal. Doen we daar ooit moeilijk over? Nee, die sporten staan volop in de belangstelling.

En hoezo de top te smal? Marianne Vos wint veel, ja. Dat lijkt mij trouwens eerder iets om trots op te zijn dan een argument om vrouwenwielrennen niet interessant te noemen. Sven Kramer wint toch ook alles? Doen we daar moeilijk over? Vos zegeviert overigens niet overal. Grote etappekoersen, klassiekers of wereldbekerwedstrijden wint ze vaker niet dan wel. Maar dan hoor je er niks over. Bovendien: schaatsen is ook al decennialang een grotendeels Nederlands onderonsje. Daar is de smalle top toch ook geen argument om er geen aandacht aan te besteden?

Zeven Nederlandse vrouwen gaan er naar de wegwedstrijd van het WK in Mendrisio, eind september. Zeven! Daar kunnen de mannen nog een puntje aan zuigen. En ik maar denken dat wij Nederlanders opportunistisch genoeg zijn om bij plotseling succes, zie de waterpolovrouwen op de Olympische Spelen, ineens groot fan te zijn. Maar waar lees je de portretten van deze wielrensters? Waar zijn de interviews op tv?

Wat zou ik graag eens góede argumenten horen waarom vrouwenwielrennen de aandacht niet waard is. Ik kan zelf eigenlijk maar één reden verzinnen: het conservatisme van de Nederlandse sportpers.

7 reacties:

Anonymous Robert Vuijk zei...

Hai Marijn, leuke vraag.
Volgens mij heeft het heel veel te maken met traditie. In een sport met een lange traditie bij de mannen is het voor vrouwen veel lastiger aandacht te krijgen. Je gaat altijd vergelijkingen maken. Het is niet eerlijk maar man en vrouw schelen fysiek zoveel dat de vrouw er bijna altijd negatief vanaf komt. De afgelopen jaren hebben vrouwen wel een inhaalslag gemaakt. Als je bv vroeger naar schaatsen of wielrennen keek zag je alleen maar een partij dikke konten. Het zag er niet uit. Nu is het al veel meer echte sport en dus aantrekkelijker.

Terugkomend op traditie. Bij het voetbal zag je dat in Amerika de vrouwen eerder aan de weg timmerden dan de mannen. Het werd daar een serieuze sport met volle stadions en veel aandacht van de media. Bij bv ijshockey is dat tegenovergesteld en is er 0 aandacht voor de vrouwen.

Tijdens grote toernooien kijken mensen wel omdat daar het chauvinisme om de hoek komt kijken. Voor het landenklassement telt een gouden medaille op de Olympische Spelen voor een vrouw hetzelfde als voor een man. Dan kunnen wij weer met zijn allen zeggen: we zijn toch wel een heel goed sportland.

Uiteindelijk is het natuurlijk ook belangrijk wie bij de media aan de touwtjes trekt. Hoe meer vrouwen daar komen hoe meer deze discussie gevoerd gaat worden. Kijkcijfers zijn belangrijk maar we weten ook dat als je iets maar voldoende aandacht geeft de kijkcijfers vanzelf omhoog gaan.

13 september 2009 01:18  
Anonymous Anoniem zei...

Hallo Marijn,

Die zogenaamde sportjournalisen waar jij het over hebt, geven zichzelf een enorm brevet van onvermogen! Het is toch juist prachtig dat we een wereldtopper als Marianne Vos in huis hebben. Overigens kan ik nog wel tien of vijftien fietsende Nederlandse vrouwen noemen, die tot de wereldtop behoren. Bovendien kent het vrouwenwielrennen tegenwoordig wel degelijk ploegenspel, ik zou bijna zeggen dat dit juist jammer is voor de puurheid van de sport.

In Hilversum moet iemand (jij!?) de vicieuze cirkel doorbreken. Geen televisie minuten, betekent minder sponsoren en dat is op dit moment juist essentieel. Er verdwijnen namelijk nogal wat ploegen!

De sport verdient het!

Koos

13 september 2009 02:00  
Anonymous Jan J zei...

Hallo Marijn,

Los van het feit of je betoog wel of niet terecht is ben ik wel benieuwd of je dit 3 jaar geleden ook zo op zou schrijven? Wat mij betreft komt het meer op TV maar dat gaat natuurlijk voor veel meer (vrouwen) sporten op. Een nationale sportzender zou ik direct omhelzen alleen al om de minder in de publiciteit staande sporten te zien. ( mijn vrouw en dochter zouden er alleen minder blij van worden )

Jan J

13 september 2009 23:39  
Blogger Mandarijn zei...

@Jan J: Nee, dit had ik 3 jaar geleden inderdaad niet geschreven. Toen wist ik nog weinig over vrouwenwielrennen en al helemaal niet wat voor niveau het heeft. En waar je niks over weet, kun je ook niks over schrijven. Daar is geen vraag naar. Terwijl het dat dus wel verdient, mijns inziens. Ik weet ook zeker dat de interesse van sportliefhebbers gewekt wordt, als ze eenmaal weten hoe goed de Nederlandse vrouwen zijn en wat voor leuke verhalen er omheen hangen.

@Koos: Je hebt helemaal gelijk, ik moet het ook mezelf aanrekenen dat er weinig aandacht is voor vrouwenwielrennen. Helaas heb ik gemerkt dat ik er in m'n eentje weinig aan kan veranderen. Een paar keer vaker vrouwenwielrennen in Holland Sport brengt geen substantiële verandering teweeg.

@Robert Vuijk: Dat beeld is nog steeds hardnekkig, van dikke konten op de fiets. Jammer. Want veel wielrensters zijn echte topsportsters, al hun tijd in het wielrennen steken en topfit zijn.

14 september 2009 02:28  
Blogger Ulrike zei...

Maar een paar keer vaker vrouwenwielrennen in HollandSport is beter dan GEEN vrouwenwielrennen. Ooit was er ook een eerste vrouw die op de universiteit studeerde. En ook eentje die bij het aanrecht wegliep en iets anders ging doen. Daar moet het toch beginnen. En langzaamaan zal ook Barbara Barend misschien doorhebben dat mannensport niet zaligmakend is. Zij zou het stokje zo kunnen overpakken.
Een klein schandaaltje zou misschien helpen. Al is het zielig dat het alleen maar zo werkt.

14 september 2009 05:39  
Anonymous Erik zei...

Ik snap wel waar de kritiek van gebrek aan ploegentactiek vandaan komt. Om de een of andere reden lijkt er in de vrouwenwedstrijden vaak weinig te gebeuren. Weinig ontsnappingen, weinig georganiseerde jachten, koersen die pas laat op gang komen. Ik zeg bewust 'lijkt' want misschien dat je als insider daar heel anders tegenaan kijkt. Ik ga er het komende WK eens extra op letten.

15 september 2009 08:26  
Anonymous Anoniem zei...

Tijdens ons afsluitende etentje na een zomer fietsen met vrouwenwielrennen.nl (in Utrecht) hadden we 't hier even over. Onze conclusie is dat vrouwen minder aantrekkelijk koersen dan mannen.

Waar mannen mooi gestroomlijnd achter elkaar fietsen, gunnen vrouwen elkaar bijna geen plekje in het peloton (en zeker niet voor zich) waardoor een vrouwenpeloton er chaotisch uitziet.

En hoor je mannen ooit gillen als er iemand demarreert? Vrouwen doen dat (soms) wel, in plaats van te reageren met de benen. Niet echt charmant, zo'n gillende meute.

Dus dames wielrensters: gun elkaar een plek, hou je mond en laat je benen spreken, dan worden jullie wedstrijden in elk geval leuk om op tv naar te kijken.

Nu nog de heren bij de NOS charmeren om ook daadwerkelijk te gaan uitzenden...

Groet van een fietsende (geen wedstrijden) schaatsster: Irma

Zie ook: http://sportvrouw.wordpress.com

17 september 2009 02:23  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina