Memorabele dag

Vandaag was een bijzondere dag. Voor het eerst in zeven weken heb ik weer op de weg gefietst. Zonder terugtraprem en met twee handjes aan het stuur in plaats van één. Op m'n mountainbike, dat wel. Dat zit toch net iets meer rechtop dan een racefiets. Remmen is wat makkelijker. En je gaat minder hard. Wel zo veilig.

Ik heb weken uitgekeken naar dit ritje. Daar zou ik enorm van gaan genieten. De wind door m'n haar, de zon... etcetera: u kent de clichés wel. Maar eigenlijk was ik alleen maar bezig met mijn schouder.

Want ging dat allemaal wel goed daar links van m'n oor? Ik fietste niet geheel pijnvrij en vooral niet soepel. Maar waren het de stijve spieren die ik voelde, of - niet de bedoeling - het gewricht? Na een half uurtje was ik al weer thuis. Het bleken de spieren te zijn, want na een drankje had ik nergens last meer van.

Morgen nog maar eens proberen. Hopelijk kan ik er dan wat meer van genieten.