De zwetende man

Kijk, daar gaat Tom Boonen richting Witteveen, middenin het pak renners. Misschien wel op weg naar de overwinning in Emmen, het dorp van mijn jeugd. Allee Tommeke!

Keken er vanochtend ook zoveel mensen toe terwijl hij zich warm reed? Tientallen stonden gisteren samengedromd achter roodwit afzetlint, om te zien hoe hij zijn hartslag opjoeg, voor de start van zijn proloog. Tom hijgde en zwoegde. Het zweet droop in straaltjes van het puntje van zijn neus.

In de box naast Tom zat een Bouygues-renner ook op z'n fiets, met als uitzicht een muur van konten. Arme jongen. Niemand keek naar hem. Zelfs zijn mecaniciens hadden hem de rug toegekeerd. Ook zij zagen liever hoe Tom aanzette en de roller nog harder liet zoemen.

Af en toe keek Tom even op, naar alle nieuwsgierige gezichten om hem heen. Zou hij het tafereel net zo bizar vinden als ik? Een man rijdt zich warm. Wat is daar nou aan te zien? Toch was het een intrigerend schouwspel. Want niet zomaar een man, maar een groot atleet reed zich warm.

Even was hij de snelste op het TT-circuit, tot Cancellara finishte. En even leek Tom ook in Emmen te zegevieren. Daar kwam hij, rechts van de weg. Net iets te vroeg. Hij zag dat hij het niet redden zou en bolde uit, richting de meet naast de Bik Bar, waar ik vroeger wel eens een frietje at.