Streepjes

Kijk, dit vind ik dus een beetje jammer aan wielrennen.

Gelukkig zijn de damesshorts sinds vorig zomer ineens heel fashionable, maar om er nou meteen eentje tot de knie aan te trekken, nee dank u. Niet zo ladylike.

Niet dat dit eruit ziet, trouwens. Maar 't is nog altijd beter dan een echte bikini - niet alleen in esthetisch opzicht, maar vooral vanwege het grote risico op verbranden van de wit gebleven billen.

Nu schijnen mannenwielrenners bijzonder trots te zijn op hun streepjes. Voor iedere koers leggen ze hun broek uiterst zorgvuldig op de goede plek. Je wilt geen zebra worden, immers. Als ik de verhalen moet geloven, zijn er zelf heren die aan het begin van het seizoen in hun tenue onder de zonnebank gaan liggen, om bij de eerste koers tenminste geen licht te geven. Dat kan ik me voorstellen, maar daarvoor kun je ook blóót onder de zonnebank, zou je zeggen. Maar alles voor de streepjes, op benen én armen. Met als gevolg doodsbange kinderen op het strand, bij het zien van zo'n duo penotti-man: "Mamma, wat voor ziekte heeft die meneer?"

Vrouwen zijn daar toch een beetje anders in. Denk ik. Ik vind de beenstreepjes nog tot daar aan toe, want meestal draag ik toch iets dat er overheen valt. Nu moet ik toegeven dat ik mijn koersbroek wel altijd een stukje omhoog schuif, om te voorkomen dat ik bijvoorbeeld streepjes onder een rokje uit krijg. Wat mijn shirt betreft: tijdens trainingen trek ik dat meestal omhoog tot de schouder. Dan ziet het er tenminste nog een béétje uit als je spaghettibandjes draagt.

Er zijn koersende vrouwen die er alles aan doen een zo streeploos mogelijk huidje te krijgen. Schijnt. Ik heb het althans uit betrouwbare bron. In navolging van de mannen onder de zonnebank, gaan zij ook voor het kunstmatig bruinen. Maar dan precies andersom: met hun armstukken en beenstukken aan. Verder bloot. Slim. Had ik misschien ook wel eens geprobeerd. Ware het niet dat zonnebanken ineens net zo gevaarlijk blijken als roken en drinken.

Toch maar leren leven met streepjes.