Witte koersbroeken

Heren wielrenners, er moet me nog iets van het hart.

Wáárom witte koersbroeken?

En dan heb ik het vooral over koersbroeken van niet al te beste kwaliteit, of koersbroeken waar door het vele dragen reeds enige sleet op zit. Want toegegeven: vandaag heb ik ook een paar goeie gezien, van lekkere dikke stof. Die zijn mooi. Erg mooi zelfs, vaak.

Door dikke stof zie je niks. Door dunne stof wel. Ook om vrouwenbillen vind ik zulke koersbroeken niet mooi, want eerlijk gezegd hoef ik van mijn mederensters ook de bilspleet niet te zien doorschemeren.

Maar bij mannen... We hebben het met een groepje dames na het districtskampioenschap Oost eens haarfijn geanalyseerd, gezeten op een kleedje aan het parcours. De eliterenners reden zich warm, voor een deel gehuld in die, u raadt het al, witte broeken. Vandaar.

Als u wel eens achter iemand met een dunne witte koersbroek (of, dat kan ook: met een witte baan over de kont) heeft gereden, dan weet u toch waarom u zelf nooit zo'n broek aan moet trekken? Of kijkt u wél graag tegen bilspleten aan? Als je een beetje pech hebt en de drager van de broek wat zweterig en/of ongeschoren is, dan zie je zelfs al die zwarte haren stuk voor stuk zitten. Ik weet niet hoe u daarover denkt, maar ik vind dat over het algemeen behoorlijk getver hoor.

Dus check thuis in de kast nog even uw witte koersbroeken alsmede broeken met witte details op de kont. Is de stof nog dik genoeg? Dan mogen ze aan. Anders: weggooien. Zo snel mogelijk. Of nooit voor mij gaan fietsen. Dat kan ook.