Slapen

Ik heb van die dagen dat ik de hele dag wel slapen kan. Vandaag is zo eentje.

Komt dat door de narcose? Is dat normaal? Of komt het omdat ik, buiten een beetje hometrainen, niet zoveel te doen heb (ik heb zomervakantie)? Ben ik gewoon een aartslui nest aan het worden?

Ik vind overdag slapen zonde van de tijd en het mooie weer. Maar ik kan geen weerstand bieden tegen mijn bed of de bank. En dus lag ik bijna de hele middag te ronken. Moet ik me daar zorgen over maken? Volgens deskundigen (moeders, schoonmoeders en tantes) niet. "Dan heb je dat kennelijk nodig", zeggen ze steevast. Maar hoe meer ik slaap, hoe meer slaap ik krijg, lijkt het wel.

In combinatie met het geestdodende fietsen op de hometrainer beland ik langzamerhand in een soort tijdloosheid. En schrik ik me dood als de dag ineens weer om is. "En? Wat heb je vandaag gedaan", vraagt vriend J. me straks bij thuiskomst. "Niets..." "Echt helemaal niets? Dat kan toch niet?"

Dat kan inderdaad niet. Ook al kan ik me niet volop bewegen, ik moet toch maar wat meer gaan ondernemen. En was gedoseerder slapen. Want dit is ook niks.