'O eieren'
In de trein van Zwolle naar Amsterdam las ik gisteren het verhaal 'Regen in mijn ogen' van Thijs Zonneveld, uit De Muur van maart 2008. Ik was op weg naar de presentatie van Thijs' eerste roman.
Ik ken veel van zijn verhalen, maar dit kende ik nog niet. Het gaat over Thijs' seizoen bij een Chinese wielerploeg. Hilarisch, ontroerend en uiteraard een echte botsing van culturen, zoals een ontmoeting tussen Chinezen en Nederlanders betaamt.
Het zal ongetwijfeld door mijn recente ervaringen komen, want één Chinese spreuk moest ik toch even een paar keer herlezen om 'm nooit meer te vergeten.
'O eieren, vecht niet met de stenen.'
Het is de wielerwijsheid van de moeder van een van Thijs' Chinese ploeggenoten. Ook in China kunnen moeders niet tegen vallende kinderen. Een fijne gedachte: moeders zijn overal hetzelfde.
Ik ken veel van zijn verhalen, maar dit kende ik nog niet. Het gaat over Thijs' seizoen bij een Chinese wielerploeg. Hilarisch, ontroerend en uiteraard een echte botsing van culturen, zoals een ontmoeting tussen Chinezen en Nederlanders betaamt.
Het zal ongetwijfeld door mijn recente ervaringen komen, want één Chinese spreuk moest ik toch even een paar keer herlezen om 'm nooit meer te vergeten.
'O eieren, vecht niet met de stenen.'
Het is de wielerwijsheid van de moeder van een van Thijs' Chinese ploeggenoten. Ook in China kunnen moeders niet tegen vallende kinderen. Een fijne gedachte: moeders zijn overal hetzelfde.


0 reacties:
Een reactie plaatsen
<< Startpagina