woensdag 3 juni 2009

Megakluns

Ik tik dit met één hand. Want ik ben weer gevallen, vandaag in de Parel van de Veluwe. Sleutelbeen gebroken. Of eigenlijk: luxatie van het ac gewricht. Waarschijnlijk word ik geopereerd.

Het doet pijn, maar ik schaam me vooral. Wat een kluns ben ik. Zo vaak vallen is toch niet normaal?

Misschien heb ik wel helemaal niks te zoeken het wielerpeloton. Ik vraag me serieus af of ik hier wel mee moet doorgaan.

17 reacties:

Anonymous Johanna zei...

He meid!

Wat een pech!
Niet de moed opgeven hoor!
Je bent een super fietster en je weet het... de aanhouder wint!

Liefs Johanna

3 juni 2009 13:27  
Anonymous Anoniem zei...

Au. Marijn nou toch!!!

We hadden toch afgesproken (!?) dat je niet meer onderuit zou gaan, op de fiets dan.

Tactische bespreking in Spaarnwoude dan maar... Zaterdag.

Hoe dan ook sterkte!
En niet afhaken, hé, eerst die bespreking!!

3 juni 2009 13:53  
Anonymous Anoniem zei...

Hé Marijn,

No worries, ik ben net hersteld van een luxatie van het ac gewricht. Acht weken geleden gevallen met hockey. Eerste week doet het nog pijn, maar daarna gaat het heel snel over! Huu je taai. Anique

3 juni 2009 23:34  
Anonymous Nick van der Poel zei...

Hoi Marijn,

Allereerst sterkte met het herstel!
En ze zeggen wel eens dat je eerst je sleutelbeen gebroken moet hebben voordat je een echte wielrenner bent.
Hard fietsen kan jij al en aan de 1e voorwaarde is nu dus ook voldaan....

Groet

Nick van der Poel

3 juni 2009 23:37  
Anonymous Barend zei...

Niet opgeven nu heh, je bent al zo'n eind.

Armstrong reed de Giro met een herstellend sleutelbeen, dus komt goed.

4 juni 2009 00:18  
Anonymous Anoniem zei...

Aiai, Das goed balen!!! Niet opgeven! Je gaat als een tierelier als ik dat zo lees. En daarnaast is de blog te leuk dus niet stoppen!

Succes met je herstel.

Fan op afstand,
Monique

4 juni 2009 00:42  
Anonymous Loeroe zei...

Oooh Marijntje... wat klote zeg... was je net weer op de been! Niet opgeven hoor... het heet niet voor niets vallen en opstaan... X Laura

4 juni 2009 01:18  
Anonymous Anoniem zei...

Hey Marijn,

Wat balen zeg! Je bent zo sterk...niet opgeven, want iedereen zal zien dat Marijn nog heel veel progressie kan maken.

:) Gr. Janneke Kanis

4 juni 2009 01:37  
Anonymous Anoniem zei...

Zo zie je maar: hard kunnen fietsen is 1 ding, maar koerservaring is toch ook belangrijk...

4 juni 2009 10:56  
Anonymous Groof zei...

Niet stoppen! Het past allemaal perfect in het sportfilmscenario: de held krijgt altijd eerst een bak tegenslag vooraleer ie de zwaarbevochten zege gaat halen...dat hoort zo!

4 juni 2009 12:30  
Anonymous Frank zei...

Sterkte joh en beterschap! Even laten bezinken en herstellen en er dan weer vol tegenaan en er niet te lang bij stilstaan. Het kan nou eenmaal gebeuren. Je mag trots zijn op jezelf dat je al zover bent gekomen en anders zijn wij, de trouwe lezers van je blog, dat wel, maar het karwei is nog niet af...

4 juni 2009 13:42  
Anonymous Anoniem zei...

Hallo Marijn,

Beterschap.
Ik kan me voorstellen dat je twijfelt over het voortzetten van je fietscarrière. Misschien toch nog even doorbijten en anders fiets je gewoon weer mee met Stappenbelt. Heb ik ook weer een wiel waar ik me in kan vastbijten!

Groeten, een trouwe lezer

5 juni 2009 00:58  
Anonymous EJ zei...

Gewoon ff een break nemen en de lat niet zo hoog leggen voor jezelf. Heel veel meiden in het peloton zitten al vanaf 8-10 jaar op de fiets. Jij wil nu meteen aanhaken. Het heeft gewoon wat tijd nodig. Kies je wedstrijden uit er komen er nog genoeg die minder hectisch zijn.

En hou plezier in het fietsen!

Beterschap!

EJ

5 juni 2009 03:28  
Blogger Jos zei...

Dit bericht is verwijderd door de auteur.

5 juni 2009 04:25  
Blogger Ulrike zei...

Tjongejonge, we zeiden toch dat je niks zou gaan breken :-)
Gewoon doorgaan hoor, maar wel rustig aan!
x

5 juni 2009 04:26  
Anonymous Anoniem zei...

Je vraagt je serieus af of je hiermee door moet gaan?! Ik denk dat het beter is voor alle partijen, vooral voor je verzekeringsmij, te kiezen voor een andere Olympische discipline. Snelwandelen ofzo (lange benen!). Of boogschieten, net als Andy MacDowell. (mooie benen!) OPgeven is niks om je voor te schamen. Sterker nog: dat vraagt karakter. Sterkte met alles!

Martijn

7 juni 2009 01:36  
Anonymous Anoniem zei...

Hallo Marijn,

Ik zag je zaterdag staan met je arm in de mitella aan de finish in stadshagen. Aan al reacties van de meiden uit het peloton en alle anderen die belangstelling in je toonden zag je gewoon dat jij in dat wereldje hoort. Vooral niet opgeven, daar ben je veel te sterk voor.

Een Zwolse Fan

9 juni 2009 02:36  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina