De val

Hier ging het nog goed. Heel goed zelfs, de Knobbel omhoog. Bekend terrein immers. Vijftien kilometer later lag ik languit. Gek eigenlijk. Zo fiets je nog vooraan. Het volgende moment is 't boem - au.

Het is een kwestie van duizendsten van seconden. Toch is dat tijd genoeg om je af te vragen waarom je valt, hoe je gaat neerkomen, waar je tot stilstand gaat komen en wanneer je overeind zal komen.

Dit hadden mijn woorden kunnen zijn, ware het niet dat ik ze nooit zo mooi had kunnen opschrijven als Pedro Horillo, de Filosoof van Bilbao - van wie ze afkomstig zijn. Zo is het precies. Dit is vallen. Dat heeft Horillo zelf ook weer zeer letterlijk ondervonden tijdens de Giro.

Soms voel je zelfs het breken van je botten. Je merkt dat je stukken huid verliest en je voelt de hitte van de brandwond, verhevigd door het bloed dat als bij toverslag overal tevoorschijn komt.

Ik stond op en wist al voordat mijn vingers m'n linkerschouder raakten dat het fout zat. Ik wist het gewoon. Niet omdat het pijn deed, helemaal niet zelfs. In m'n schouder voelde ik nog niks. De vingers van m'n rechterhand streken over m'n shirt en bleven haken achter de verwachte bobbel, het omhoogstekende bot.

Dit alles mag pijnlijk lijken, het is niets vergeleken met de pijn die je kort daarna voelt als je je lichaam inspecteert en de werkelijk omvang van de schade vaststelt.

De pijn kwam kort daarna, in steeds heftiger golven. Pas na drie uur, in het ziekenhuis, kwam de ergste golf. Precies op het moment dat de artsen op de eerste hulp overdrachtsvergadering hadden, waardoor ik een uur moest wachten.

Ik sloot m'n ogen en dacht aan een warm bad. Aan mooi weer en zon op m'n huid. Aan wintersport in de verse sneeuw. Aan slagroomtaart, ijs, dropjes en andere lekkere dingen. Aan de armen van vriend J. om me heen. Het hielp een beetje. Wat pas echt hielp was het shot morfine in m'n bovenbeen, toen de arts-assistent eindelijk officieel geconstateerd had wat ik al lang wist.

Heel erg bedankt voor al jullie hartverwarmende reacties. Dat doet goed. Donderdag word ik gerepareerd, met plaatjes en ijzerdraad.