Langzaam dood gaan bij de dokter
De vorige keer vond ik het nog superspannend, de inspanningstest die ik bij de sportarts moest doen.
Nu weet ik wat me te wachten staat. Langzaam sterven op de fiets. Met plakkertjes op m'n borst en rug. En een plastic kapje voor m'n mond. Als ik pech heb, wordt er onderweg ook nog in mijn vinger geprikt, voor bloed.
Maar ik weet morgen wel of ik sterker ben geworden sinds december. En hoeveel precies. Ben benieuwd!
Nu weet ik wat me te wachten staat. Langzaam sterven op de fiets. Met plakkertjes op m'n borst en rug. En een plastic kapje voor m'n mond. Als ik pech heb, wordt er onderweg ook nog in mijn vinger geprikt, voor bloed.
Maar ik weet morgen wel of ik sterker ben geworden sinds december. En hoeveel precies. Ben benieuwd!
geplaatst door Mandarijn op
07:19
3 reacties:
Succes, ik ga 20 April voor de eerste keer zo'n test doen.
heey en hoe is het gegaan dan? Beter als vorige keer? Ben benieuwd. Groetjes brigit
Hoi Marijn, ik heb je weblog gevonden via Neeltje, en ik volg je graag! Ben zelf net begonnen met recreatief wielrennen en lees met bewondering je stoempverhalen... Succes met wielrennen en hou ons op de hoogte!
Groeten, Nynke
Een reactie plaatsen
<< Startpagina