Zomaar een dinsdagmiddag
gewicht 63,9 - ochtendpols 53 - training: 2,5 uur op de weg
Vanmiddag stond ik onder de douche bij de wereldkampioene thuis. Wauw. Dacht ik. Zie mij nou staan hier. Haar moeder had een handdoek voor me klaargelegd. En een badmutsje, zodat mijn haar niet nat zou worden. "Daar staan douchecrème en shampoo. Gebruik maar wat je nodig hebt, hoor!"
Na het douchen stonden een schaaltje koekjes klaar, en een bord fruit. Banaan, appel, sinaasappel. Allemaal geschild en in stukjes gesneden door de moeder van de wereldkampioene.
Haar vader was buiten met de fietsen bezig. Toen ik eerder op de middag aankwam had hij achter het raam gestaan. En gewezen: kom maar achterom! De tv stond aan; de wereldkampioene wilde nog even naar de herhaling van Holland Sport kijken. Dat kwam goed uit. Ik had onze uitzending gisteravond ook niet zo goed gezien.
Toen gingen we fietsen.
Ik had beroepshalve het een en ander te vragen. Maar al snel ontwikkelde zich zo'n leuk gesprek, dat ik af en toe even bewust naast me moest kijken. Naar dat gezicht dat ik vooral van televisie ken. Naar die fiets met haar naam op het frame. En die regenboogtrui.
Wauw. Ik fietste daar zomaar naast de beste wielrenster ter wereld!
Vanmiddag stond ik onder de douche bij de wereldkampioene thuis. Wauw. Dacht ik. Zie mij nou staan hier. Haar moeder had een handdoek voor me klaargelegd. En een badmutsje, zodat mijn haar niet nat zou worden. "Daar staan douchecrème en shampoo. Gebruik maar wat je nodig hebt, hoor!"
Na het douchen stonden een schaaltje koekjes klaar, en een bord fruit. Banaan, appel, sinaasappel. Allemaal geschild en in stukjes gesneden door de moeder van de wereldkampioene.
Haar vader was buiten met de fietsen bezig. Toen ik eerder op de middag aankwam had hij achter het raam gestaan. En gewezen: kom maar achterom! De tv stond aan; de wereldkampioene wilde nog even naar de herhaling van Holland Sport kijken. Dat kwam goed uit. Ik had onze uitzending gisteravond ook niet zo goed gezien.
Toen gingen we fietsen.
Ik had beroepshalve het een en ander te vragen. Maar al snel ontwikkelde zich zo'n leuk gesprek, dat ik af en toe even bewust naast me moest kijken. Naar dat gezicht dat ik vooral van televisie ken. Naar die fiets met haar naam op het frame. En die regenboogtrui.
Wauw. Ik fietste daar zomaar naast de beste wielrenster ter wereld!
geplaatst door Mandarijn op
12:00
7 reacties:
En? Dus? Wat gebeurde er toen? Ik wil meer weten!
Jaaa... dat hoor je pas 22 mei op Radio 6!
Wat gaaf. Leuke verhalen!
Anoniem is Freek trouwens, snap er geen bal van hoe je een reactie moet plaatsen.
Hoi Marijn,
Geweldig boeiend om je blog te volgen! Je schrijft erg leuk. Was dit echt, een droom of fantasie? Ik neem aan het laatste??
Moeten we naar je uitkijken bij de Ster van Zwolle of is dat nog een trede te hoog? Ben wel nieuwsgierig hoeveel km per week je maakt, hoe je opbouw is en of je traint op hartslag of vermogen.
Groetjes,
Frank (van Fietsgroep Stappenbelt)
@Freek: Maar het is je toch gelukt! Tanx!
@Frank: Deze gebeurtenis was echt... De Ster van Zwolle is alleen voor mannen. Je mag wel naar me uitkijken, maar zien zul je me niet ;-) Over aantal km's per week, opbouw en trainen op hartslag/vermogen praat ik je graag een keer bij. We komen elkaar vast snel tegen in de sportschool/winkel/bos/fiets.
Wat moet zij wel niet gedacht hebben ;) Wouw! ik fiets hier met de echte Marijn de Vries! :D
Een reactie plaatsen
<< Startpagina