Slechte vriendin
gewicht 64,8 - ochtendpols 52 - getraind: gisteren sprinttraining, vandaag rust
Kijk, dit is dus zo'n dilemma waarvan ik dacht dat ze ongetwijfeld zouden opduiken. Een mailtje van vriendin U.:
In het weekend van 7 en 8 maart verhuizen wij van B. naar D. Op die zaterdag en zondag willen we alle spullen uit het huis in B. in de vrachtwagen laden en in D. weer uitladen. Zondag doen we wat er nog is overgebleven, plus eventueel sauzen in het nieuwe huis. Als jullie mee willen helpen, zou dat helemaal geweldig zijn.
Toen ik ging samenwonen, zijn U. en haar vriend J. een weekend lang in touw geweest. In het holst van de nacht stonden ze al voor de deur om een bus vol te stouwen met mijn zooi. J.'s schaafwonden van mijn kast die niet door het trapgat wilde, hebben zijn handen nog wekenlang ontsierd. Ze hielpen schilderen en poetsen in ons nieuwe huis tot hun armen eraf vielen.
En nu moet ik U. laten weten dat ik maar een middagje helpen kan. "Joh, dat is toch helemaal niet erg? Jij moet trainen. Dat begrijp ik toch!" Dat gaat ze zeggen. En ze meent het nog ook. Dat maakt U. zo'n geweldige vriendin.
Maar ik voel me er wel k*t over. Zij staat altijd voor mij klaar. Ik niet voor haar. En waarom niet? Omdat ik moet fietsen. Belachelijke reden, toch?
Kijk, dit is dus zo'n dilemma waarvan ik dacht dat ze ongetwijfeld zouden opduiken. Een mailtje van vriendin U.:
In het weekend van 7 en 8 maart verhuizen wij van B. naar D. Op die zaterdag en zondag willen we alle spullen uit het huis in B. in de vrachtwagen laden en in D. weer uitladen. Zondag doen we wat er nog is overgebleven, plus eventueel sauzen in het nieuwe huis. Als jullie mee willen helpen, zou dat helemaal geweldig zijn.
Toen ik ging samenwonen, zijn U. en haar vriend J. een weekend lang in touw geweest. In het holst van de nacht stonden ze al voor de deur om een bus vol te stouwen met mijn zooi. J.'s schaafwonden van mijn kast die niet door het trapgat wilde, hebben zijn handen nog wekenlang ontsierd. Ze hielpen schilderen en poetsen in ons nieuwe huis tot hun armen eraf vielen.
En nu moet ik U. laten weten dat ik maar een middagje helpen kan. "Joh, dat is toch helemaal niet erg? Jij moet trainen. Dat begrijp ik toch!" Dat gaat ze zeggen. En ze meent het nog ook. Dat maakt U. zo'n geweldige vriendin.
Maar ik voel me er wel k*t over. Zij staat altijd voor mij klaar. Ik niet voor haar. En waarom niet? Omdat ik moet fietsen. Belachelijke reden, toch?
geplaatst door Mandarijn op
11:55
2 reacties:
Helemaal geen belachelijke reden. Dat zegt ze dus inderdaad: Joh, dat is toch helemaal niet erg! :-). En dat vindt ze ook. Je hebt een doel, en dat wil je halen. Daar weet ik alles van, zo ben ik namelijk ook.
Ik ben blij als je die middag komt! En vriend J. en ik houden gewoon heel erg van vies worden in andermans huizen. En van jullie lekkere koffie achteraf!
Wat een lieve vriendin U heb je, wielrenster M! En hee, jij krijgt straks ook een regenboogtrui, dus tja, daar moet je wat concessies voor doen!
Een reactie plaatsen
<< Startpagina