Liedje in m'n hoofd
gewicht 64,6 - ochtendpols 51 - gesport: vanavond sportschool; gisteren: 2u15min op de weg
Is deze winter nu echt langer en kouder dan andere winters? Ik ben meer buiten dan ooit, dat vertekent misschien mijn beeld. Maar ik heb mijn buik er wel vol van.
Ik heb geen zin meer in handen die ik niet meer voel, verkleumde voeten ondanks twee paar overschoenen, een hagelbui horizontaal in m'n gezicht, windkracht 6 tegen, versteende benen door natte sneeuw, slush puppie in m'n bidon, koud nat zweethaar in m'n nek, een loopneus, drek op m'n gezicht en in m'n ogen, na ieder ritje opnieuw m'n fiets poetsen, pekel die m'n wangen uitbijt, een natte streep van door mijn achterwiel opgespatte modder op m'n kont, zand in de wasmachine en hectoliters heet douchewater verspillen om weer warm te worden.
Toch stop ik niet, ik blijf fietsen. Al weken begeleidt door hetzelfde liedje. Soms in z'n geheel, vaak slechts de eerste zin, af en toe zelfs alleen maar brokjes daarvan: Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over z'n stuur tegen de wind... Zichzelf een weg baant...
Ik ben een beetje teleurgesteld in mezelf. Er bestaan ontelbaar veel liedjes en bij mij zit juist het grootste cliché van allemaal in m'n hoofd. Maar het helpt wel.
Met rotweer en een harde wind dan gaan we fietsen met dat kind!
Is deze winter nu echt langer en kouder dan andere winters? Ik ben meer buiten dan ooit, dat vertekent misschien mijn beeld. Maar ik heb mijn buik er wel vol van.
Ik heb geen zin meer in handen die ik niet meer voel, verkleumde voeten ondanks twee paar overschoenen, een hagelbui horizontaal in m'n gezicht, windkracht 6 tegen, versteende benen door natte sneeuw, slush puppie in m'n bidon, koud nat zweethaar in m'n nek, een loopneus, drek op m'n gezicht en in m'n ogen, na ieder ritje opnieuw m'n fiets poetsen, pekel die m'n wangen uitbijt, een natte streep van door mijn achterwiel opgespatte modder op m'n kont, zand in de wasmachine en hectoliters heet douchewater verspillen om weer warm te worden.
Toch stop ik niet, ik blijf fietsen. Al weken begeleidt door hetzelfde liedje. Soms in z'n geheel, vaak slechts de eerste zin, af en toe zelfs alleen maar brokjes daarvan: Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over z'n stuur tegen de wind... Zichzelf een weg baant...
Ik ben een beetje teleurgesteld in mezelf. Er bestaan ontelbaar veel liedjes en bij mij zit juist het grootste cliché van allemaal in m'n hoofd. Maar het helpt wel.
Met rotweer en een harde wind dan gaan we fietsen met dat kind!
geplaatst door Mandarijn op
01:05
2 reacties:
Probeer Yesterday eens.
Ook mooi: de balletjes van de koningin.
Kortom: even schakelen naar een andere chip.
trouwens, jouw liedje klopt niet. Gaat over voetballer!
Teun
ha marijn, wat knap dat je dit doet zeg, deze hele onderneming!
volgens mij maakt het niet uit welk liedje je in je hoofd hebt, als het maar stevig blijft zitten.
dan wordt het bijna een mantra, en dat houdt je hersenpan lekker leeg tijdens het fietsen.....
Een reactie plaatsen
<< Startpagina