Borreltijd

gewicht 64,2 - ochtendpols 52 - gesport: 1 uur & 3 kwartier krachttraining en cardio in de sportschool; gisteren: 2 uur mtb in het bos

Hoe cool: mijn collega's zijn zeer geïnteresseerd in mijn gefiets. Vooral collega B., onze wielerspecialist, volgt mij op de voet. Sinds hij weet dat ik me serieus op het fietsen stort, helpt hij me heel lief met dingen als 'wat wel en niet te eten'. En dan vooral met 'wat niet te eten'.

Als er taart is en ik een stukje wil nemen, kijkt hij me vermanend aan. In de kantine werpt hij telkens even een keurende blik over mijn schouder om te kijken wat ik op mijn dienblad zet. En of dat wel deugt als sportvoedsel.

Vorige week kregen we een doos chocolaatjes van een productiemaatschappij. Iedereen nam er een paar bij de thee. Ook ik keek verlekkerd in de doos en wilde er een stuk of wat uit graaien. Tot B. naast me kwam staan en me steng toesprak: "Eentje hoor! Niet meer!"

Ook tijdens vergaderingen bemoeit hij zich graag met mijn consumpties. Zoals vrijdag bijvoorbeeld. We zaten in een café-restaurant. Het was borreltijd. Mijn ene collega bestelde een biertje, de ander toch maar een cola, omdat ze nog moest rijden. Ik vroeg, met een steelse blik op B., om een rivella. B. keek me scherp aan en draaide zich toen om naar de serveerster: "In een bidon, graag!"