De Rennende Feuth
gewicht 65,2 - ochtendpols 57 - gesport: niet, rustdag (wil fit zijn voor de sportmedische keuring morgen)
Op L.'s feestje ontmoette ik hardloper Thijs, alias De Rennende Feuth. Een van de beste hardlopers van Nederland. Dit jaar werd hij derde op het NK marathon. En hij is collega-arts van L. in het ziekenhuis in Enschede.
Aangezien ik topsporter wil worden, vond L. dat ik maar eens met Thijs moest babbelen. Want die weet dat toch maar mooi te combineren: arts zijn, en marathonloper. "Ik train tien keer per week", vertelde Thijs, alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
Tien keer! 's Ochtends om zes uur gaat zijn wekker. Dan gaat hij een uurtje 'loslopen'. Om acht uur is hij present in het ziekenhuis. Om daar de hele dag te werken. Tegen een uur of zeven is hij thuis. Snel eten, en dan weer trainen. "Het slapen schiet er nog wel eens bij in", moest Thijs erkennen. Mijn ogen rolden uit mijn hoofd.
Wat ben ik een mietje. Vijf keer per week trainen. Of soms zelfs maar vier keer, zoals deze week. Omdat ik maandag en dinsdag een beetje ziek was. En dat wil topsporter worden! Tsssk. Thijs hoorde me heel beleefd aan. Liever had ik na zijn verhaal niks meer over mezelf verteld, maar door vriendin L.'s introductie moest ik wel.
Hoe meer Thijs over zijn leven vertelde, hoe harder ik me begon te schamen. Toen hij bij het afscheid ook nog riep: "Tot in Londen, 2012!" ben ik maar heel snel afgetaaid.
Thijs zou trouwens gaan mountainbiken zei ie, als dat meer kans biedt naar de Olympische Spelen te gaan (mwoehahaha... naar de Spelen... hij ja! Ik niet, met mijn watjestrainingsuren). Want, vond Thijs, de Spelen, dat zijn tenslotte wel De Spelen.
Op L.'s feestje ontmoette ik hardloper Thijs, alias De Rennende Feuth. Een van de beste hardlopers van Nederland. Dit jaar werd hij derde op het NK marathon. En hij is collega-arts van L. in het ziekenhuis in Enschede.
Aangezien ik topsporter wil worden, vond L. dat ik maar eens met Thijs moest babbelen. Want die weet dat toch maar mooi te combineren: arts zijn, en marathonloper. "Ik train tien keer per week", vertelde Thijs, alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
Tien keer! 's Ochtends om zes uur gaat zijn wekker. Dan gaat hij een uurtje 'loslopen'. Om acht uur is hij present in het ziekenhuis. Om daar de hele dag te werken. Tegen een uur of zeven is hij thuis. Snel eten, en dan weer trainen. "Het slapen schiet er nog wel eens bij in", moest Thijs erkennen. Mijn ogen rolden uit mijn hoofd.
Wat ben ik een mietje. Vijf keer per week trainen. Of soms zelfs maar vier keer, zoals deze week. Omdat ik maandag en dinsdag een beetje ziek was. En dat wil topsporter worden! Tsssk. Thijs hoorde me heel beleefd aan. Liever had ik na zijn verhaal niks meer over mezelf verteld, maar door vriendin L.'s introductie moest ik wel.
Hoe meer Thijs over zijn leven vertelde, hoe harder ik me begon te schamen. Toen hij bij het afscheid ook nog riep: "Tot in Londen, 2012!" ben ik maar heel snel afgetaaid.
Thijs zou trouwens gaan mountainbiken zei ie, als dat meer kans biedt naar de Olympische Spelen te gaan (mwoehahaha... naar de Spelen... hij ja! Ik niet, met mijn watjestrainingsuren). Want, vond Thijs, de Spelen, dat zijn tenslotte wel De Spelen.
geplaatst door Mandarijn op
03:32
3 reacties:
Ik ben heel erg benieuwd wat de arts zegt! En wat je keus wordt... kan me voorstellen dat het lastig wordt...jou kennende: ga je voor de moeilijkste weg (en dus voor wielrennen...).
ullix
Hoi Mandarijntje,
veel wijsheid gewenst bij je beslissing! En uiteraard sterkte bij alle trainingsarbeids naast je werk...
Liefs van L.'s mum en vriendje
Hey fietsende mandarijn,
dr L. attendeerde me op je site. Leuk hoor! Moest lachen toen ik t las. Erg leuk om met een talentvolle wielrenster te praten, andere sport, andere beleving. En spannend omdat je stappen maakt: bij een ploeg enzo. Keuzes waar je het accent gaat leggen...
Londen is een droom, voor mij mogelijk nog onhaalbaarder dan voor jou. Maar dromen kan toch geen kwaad he.
Groetjes,
Thijs.
Een reactie plaatsen
<< Startpagina